ეს მოხუცი კაცი 80 წლისაა,მას ყოველ დილით მიაქვს საუზმე და თავისი ხელით აჭმევს მეუღლეს რომელიც მოხუცთა სახლში ცხოვრობს. ერთხელ ვკითხე:
– რატომ არის თქვენი მეუღლე მოხუცთა სახლში?-
– ალცაიმერით არის დაავადებული და ვერ შევძელი მისი მარტო მოვლა-მიპასუხა მან და თან იმდენი თანხა არამაქვს მეც მასთან ერთად რომ ვიცხოვრო მოხუცთა სახლში…
– თქვენი მეუღლე ინერვიულებს ყოველ დილით რომ არ მოხვიდეთ და საუზმე არ მოუტანოთ?!-
– მას აღარაფერი აღარ ახსოვს!…ისიც კი აღარ ახსოვს მე ვინა ვარ!…უკვე ხუთი წელია რაც ვეღარ მცნობს…
– რა საოცარია მიუხედავად იმისა, რომ ვეღარ გცნობთ თქვენ ყოველ დილით აქა ხართ!…
– მოხუცმა სევდიანად გამიღიმა, თვალებში ჩამხედა და მითხრა:
– სამწუხაროდ მას არ ახსოვს მე ვინა ვარ,მაგრამ მე ხომ მახსოვს ის ვინ არის!…
