მეცნიერებმა აკრილის მინის გადამუშავების იაფი გზა აღმოაჩინეს

ETH Zurich-ის მეცნიერებმა მიაღწიეს იმას, რაც პლასტმასის გადამუშავების სფეროში დიდი ხანია ნანდობოდა — მარტივი, ხელმისაწვდომი და ენერგოეფექტური მეთოდი, რომელიც აკრილის მინას თავდაპირველ სამშენებლო ბლოკებად აქცევს. ეს აღმოჩენა შეიძლება სამუდამოდ შეცვალოს ის, თუ როგორ ვექცევით ამ ფართოდ გავრცელებულ მასალას.

რატომ იყო ადრე ეს პრობლემა?

აკრილის მინა, რომელსაც ფართო საზოგადოება ხშირად Plexiglas-ის სახელით იცნობს, გამოიყენება ყველგან — ავტომობილების უკანა ფარებიდან დაწყებული, ფანჯრებით, ავეჯითა და დამცავი ეკრანებით დამთავრებული. მიუხედავად ამისა, ამ მასალის განახლება პრაქტიკულად შეუძლებელი იყო.

ძველი გადამუშავების ტექნოლოგიები საჭიროებდა უზარმაზარ ენერგიას, ძვირადღირებულ ქიმიკატებს და რთულ პროცესებს, რაც კომპანიებისთვის ეკონომიკურად მიუღებელი გახდა. შედეგად, ამ პლასტმასის უმეტესი ნაწილი პირდაპირ ნაგავსაყრელზე მთავრდებოდა.

რა შეცვალა ახალმა მეთოდმა?

ახალი ტექნოლოგია საოცრად ელეგანტურია თავისი სიმარტივით. მკვლევარებმა გამოიყენეს ერთი, ადვილად ხელმისაწვდომი ქიმიური ნივთიერება, რომელიც 200 გრადუს ცელსიუსზე ოდნავ მეტ ტემპერატურაზე — ანუ ორჯერ ნაკლები სიცხით, ვიდრე ადრინდელი გზები მოითხოვდა — ამუშავებს მასალას. ამ პროცესს არ სჭირდება არანაირი გამხსნელი.

- რეკლამა -

განსაკუთრებით შთამბეჭდავია შედეგი. ახალი მეთოდის მთავარი უპირატესობები მოიცავს:

• მასალის 98%-მდე ბრუნდება სუფთა, პირველადი ხარისხის მონომერების სახით;
• პროცესი ეფექტურია მაშინაც, როდესაც საწყისი აკრილი შეფერილია ან მინარევებს შეიცავს;
• არ საჭიროებს გამხსნელებს ან განსაკუთრებული სახის ქიმიკატებს;
• ენერგიის მოხმარება მნიშვნელოვნად დაბალია წინა ტექნოლოგიებთან შედარებით.

ეს სიახლე კარგ შედეგებს გვპირდება გარემოს დაცვის კუთხითაც, ისევე როგორც მზის ენერგიის სფეროში მიღწეული რეკორდები ახალ პერსპექტივებს ხსნის მდგრადი განვითარებისათვის.

კომპანიებისთვის მარტივი გადასვლა

ამ მიდგომის კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი უპირატესობა ის არის, რომ მისი დასანერგად სპეციალური ინფრასტრუქტურა არ არის საჭირო — ის თავსებადია უკვე არსებულ სამრეწველო მოწყობილობებთან. ETH Zurich-მა უკვე შეიტანა საპატენტო განაცხადი და აქტიურად ეძებს ინდუსტრიულ პარტნიორებს, რათა ტექნოლოგია მასშტაბირდეს.

კვლევის ავტორები ასევე იმედოვნებენ, რომ ეს პრინციპი სხვა გავრცელებული პლასტმასებისთვისაც, მაგალითად პოლისტიროლისთვის, იქნება ადაპტირებული. ისევე, როგორც იტალიაში ბიომეთანის ქარხანა სუფთა ენერგიით ამარაგებს ათასობით სახლს, ეს კვლევაც გვიჩვენებს, რომ ინოვაციური გადაწყვეტილებები შეიძლება მასშტაბურ დადებით ცვლილებებს მოჰყვეს. კვლევა გამოქვეყნდა სამეცნიერო ჟურნალ Nature Chemistry-ში.

ეს სიახლე კარგი ამბავია, რადგან ის გვიჩვენებს, რომ ნარჩენი შეიძლება გახდეს ღირებული რესურსი — ნაკლები ენერგიით, ნაკლები ხარჯებით და ნაკლები ზარალით ჩვენი პლანეტისთვის.

- რეკლამა -

წყარო: goodnewsnetwork.org