რატომ დაარქვა კახა ზივზივაძემ შვილს ბუდუ — მამის ამბავი

ბუდუ ზივზივაძის მამამ, კახა ზივზივაძემ მედიასთან გაიზიარა მოგონებები შვილის დაბადების დღისა და მისი სახელის წარმოშობის შესახებ. ეს პატარა ამბავი სავსეა სიყვარულით, ოჯახური ტრადიციით და მამის გულისცემით.

ის დღე, როდესაც ბუდუ დაიბადა

კახა ზივზივაძე იხსენებს 1994 წლის 10 მარტს — დღეს, როდესაც მის ოჯახს შევსება ელოდა. თუმცა ცხოვრება, როგორც ყოველთვის, საკუთარ ტემპით მიდიოდა.

“სოფელში ვარ, გამალებულ სამუშაოებს ვასრულებ. ვაზი სამუშაოებს მოითხოვს და მის დაბადებას ველოდებით, მაგრამ ისეთი დროა — ვერ ვჩერდები. მიშიკო ავალიანი და დათო გეგეშიძე გამოჩნდნენ. გულმა მიგრძნო და ისმის მიშიკოს ხმა: ბიჭია, ბიჭი!” — იხსენებს კახა ზივზივაძე.

სახელის უკან დამალული ამბავი

ბუდუს სახელი შემთხვევითი არ არის — მის უკან ოჯახური ისტორია და პატივისცემა დგას. კახა ზივზივაძემ ახსნა, თუ რატომ აირჩია სწორედ ეს სახელი:

- რეკლამა -

• ბუდუ სახელი მამამისის, ანუ კახას მამის სახელია.
• პაპა ახალგაზრდა გარდაიცვალა და მისი სახელი უნდა გაგრძელებულიყო.
• კახას რწმენით, ყველა ადამიანის ვალია მამას პატივი სცეს.

“მამაჩემის სახელი დავარქვი ბუდუს. საერთოდ, ცხოვრებაში ყველა ადამიანის ვალია მამას პატივი სცეს, თანაც როდესაც ის ახალგაზრდა გარდაიცვლება, მისი სახელი რომ გაგრძელდეს” — განაცხადა კახა ზივზივაძემ.

მთავარია, რა ადამიანი ხარ

კახა ზივზივაძე ამ ამბის თხრობისას ერთ მარტივ, მაგრამ ღრმა აზრსაც გამოთქვამს. მისთვის სახელი მხოლოდ სიტყვაა — ფასეულობა კი იმ ადამიანშია, ვინც ამ სახელს ატარებს.

“სახელს არ აქვს მნიშვნელობა, მთავარია, რა ადამიანი ხარ” — თქვა მან. ეს სიტყვები კარგად ასახავს იმ ღირებულებებს, რომლებიც მშობლებსა და შვილებს შორის ურთიერთობას საფუძვლად უდევს — პატივისცემა, სიყვარული და გულწრფელობა.

ბუდუ ზივზივაძის ამბავი კიდევ ერთხელ გვახსენებს, რომ ოჯახური სიყვარული და წინაპრების პატივისცემა ქართული კულტურის განუყოფელი ნაწილია. ახლობლებთან კავშირი და მათი მახსოვრობის დაცვა — ეს ის ფასეულობებია, რომლებიც თაობიდან თაობას გადაეცემა.