ექიმი კომაროვსკი: “სასაკლაოზე მიგვიყვანეს — ყოველდღე უფრო ცოტანი ვრჩებით”

ყოველდღიურად საინფორმაციო გადაცემებში მედიცინის ჩამორჩენაზე ვიგებთ ამბებს. უკვე აღარ გვიკვირს, რომ საავადმყოფოების უმრავლესობა ჰიგიენის ელემენტარული ნივთებითაც კი არ არის აღჭურვილი. მივეჩვიეთ, რომ საბავშვო პალატები 14 კვადრატული მეტრია და მათში 6 ბავშვი და 6 დედა თავსდება. ჩვეულებრივი ამბავი გახდა, რომ სამუშაო დროს ექიმი ადგილზე არ იყოს და ყურმილს დაკიდებს მაშინ, როცა მის დახმარებას სასიცოცხლოდ საჭიროებენ.

კომაროვსკი მდგომარეობაზე

ცნობილმა ექიმმა ევგენი კომაროვსკიმ ერთ-ერთ სტატიაში ღიად დაწერა ყველაფერი, რასაც შექმნილ მდგომარეობასა და სამედიცინო რეფორმებზე ფიქრობდა. მისი სიტყვები მძიმეა, მაგრამ გულწრფელი:

• გსურთ გაზარდოთ ბავშვი და საავადმყოფოში ერთხელაც არ მოხვდეთ? შეუძლებელია.
• თვენს ბავშვს ალევინებინებ წამლებს, რომელთა შესახებ სამყარომ უკვე დაივიწყა და თან მათ მთავარი ექიმის პირადი აფთიაქიდან უნდა შეიძინო.
• მოხუცობამდე მიღწევის შანსები დაბალია, პენსიაზე ცხოვრება კი რთული — და თუ მაინც მიაღწევ, ვინ დაგარწმუნებს, რომ დამცირებისა და ტანჯვის გარეშე გაივლი?

სისტემის კრიტიკა

კომაროვსკი პირდაპირ და ყოყმანის გარეშე ლაპარაკობს: “სასაკლაოზე მივყავართ — არა, უკვე მიგვიყვანეს. ყოველ დღე უფრო და უფრო ვცოტავდებით. ძლიერები გარბიან, ვინც ვერ ასწრებს, იძირება. ჭკვიანები და ფრთხილები განზე დგანან და გამოსავალს ეძებენ.”

ექიმი ხაზს უსვამს, რომ მას არ სურს პოლიტიკური პოზის დაკავება. თავად ამბობს, რომ არც რეფორმატორია და არც ჯანდაცვის ორგანიზატორი და ვერ იტყვის, კარგია თუ ცუდი კონკრეტული კანონპროექტი. მაგრამ ერთი რამ მისთვის ცხადია: ჯანმრთელობა ადამიანის ყველაზე ძვირფასი სიკეთეა და დრო, რომელიც იკარგება, ადამიანების სიცოცხლეს მიაქვს.

- რეკლამა -

“ჯანდაცვის სისტემა ძალადობაა ადამიანის ღირსებაზე. თუ საზოგადოება ყლაპავს დეპუტატების მიერ ამ საკითხის იგნორს, ესე იგი ამ მთავრობას იმსახურებს. მაგრამ ბავშვებმა რა დააშავეს?”

მოწოდება დეპუტატებს

კომაროვსკი პირდაპირ მიმართავს საკანონმდებლო ხელისუფლებას და მათგან პასუხისმგებლობის აღებას ითხოვს:

• გამოიღვიძეთ, სანამ გვიანი არ არის.
• ყველაზე დიდ მოთმინებასაც კი საზღვრები აქვს.
• ხალხი ისედაც სოციალური გარანტიებისა და სხვა უფლებების გარეშე ცხოვრობს.
• ერი კი ვერ გადარჩება სათანადო მედიცინის გარეშე.

ექიმის სიტყვებში სიბრაზე და ტკივილი ერთმანეთშია გადაჯაჭვული. ის ამბობს, რომ პასუხს ეძებს არა პოლიტიკური ინტერესებიდან, არამედ იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც ყოველდღე სისტემის პირისპირ დგანან — ბავშვები, მშობლები, მოხუცები — ყველა, ვისაც ღირსეული სამედიცინო დახმარება ეკუთვნის.